Hedidnue.Hejustnodded,andlookedbacktowardthedarkeninght.Iguessyouwould.”
Shelefthimthereonthepordwalkedtherestofthewayhome.Herfatherwasiwhenshecamein,staringattheoldradiooer,thestatichummingsoftandsteady.Helookedupwhenshepushedthedooropen.
“Wherewereyou?”heasked.
“Ontherocks.”
Hesighed.Hisfacewastired,lihthesamequietgriefthathadlivedinthishouseforthreeyears.“Elowen.Idon’twanttofightaboutthis.Butyou’tkeepgoingbackthereeverynight.Maraisn’tingback.”
Elowen’sjawtightened.Shedidnotsayanything.Shewalkedpasthim,upthenarrowstairs,andshutherselfinherbedroom.
Herwindowfacedthesea.Shepulledthecurtainaside,andleanedherforeheadagainstthecoldgss.Farout,hiddeninthedark,theTidalRuinssatuherisingwater.
Somethingsdonotdrown.Theywait.
Thewordsfromhermother’snotebookloopedinherhead,overandover,whilethewindmoasidethewindow.……
【本章阅读完毕,更多请搜索迷你中文;https://www.51niusibao.com 阅读更多精彩小说】